Ar en Arush, 22 november 2010
Brazilië , Rio de Janeiro 26°

Reunie op ´t ijs waarna onze tropentijd is gestart

Intussen zijn we gestart aan onze laatste dagen, wat gaat de tijd snel en wat hebben we weer prachtige dingen gezien en beleefd!
Deze weblog start zo'n 30 graden terug en voert ons langs twee prachtige landen die we intussen alweer verlaten hebben.

De 17e vertrekken we in alle vroegte, met stijve ruggen en stramme spieren met de bus uit Puerto Natales, terug Argentinie in. Grens over, weer een mooi stempeltje erbij en weer 'n ander prachtig landschap dat iedere kilometer lijkt te veranderen. In de bus ontmoeten we een gezellig stel uit Nederland; Perijn en Marie. De wereld is klein, ook aan deze kant van de wereld. Perijn blijkt om precies te zijn nog geen kilometer achter mijn ouderlijk huis te zijn opgegroeid in Arnhem en is precies even oud…Raar hoe en waar je elkaars wegen dan kruist, in een bus van Chili naar Argentinie .

Eenmaal de grens over duurt het niet lang voordat we aankomen in El Calafate, de plek die als uitvalsbasis dient voor de indrukwekkende gletsjer Perito Moreno e.a. gletsjers. Voor ons is het daarnaast de plek waar we onze vrienden Richard (met zijn soort van vriendin Wendy…) en Chris gaan ontmoeten. We zijn iets eerder aan dat onze Engelse en Australische maten. Checken in bij een leuke pousada met uitzicht over El Calafate en wandelen de hoofdstraat in voor een lekkere lunch. Het duurt niet lang voordat de telefoon rinkelt. Ze zijn aan. Helemaal leuk! Nog geen uur laten zitten we met z´n 5-aan het bier en de wijn alsof we Belize nooit verlaten hebben…alleen hebben we ditmaal vesten aan en mutsen op in plaats van zwembroeken en bikini´s. We kiezen het meest luxe steakhouse van het stadje uit om het weerzien te vieren met een ongekend groot en mals stuk vlees. Zelfs Arusha eet haar 500 gram lomo-steak helemaal op (en dat wil wat zeggen). Lekker wijntje erbij en de reunie is helemaal compleet!

De volgende dag worden we rond 11u door een busje opgehaald om de Perito Moreno samen in vol ornaat te bewonderen. Wat een ijsmassa! Varierend van 30 tot 60 meter hoog en meer dan 30 km lang lijkt de Perito Moreno oneindig… We lopen rond en kijken onze ogen uit. Telkens weer wachtend op een brok ijs dat met een bulderend geluid loslaat en het water instort. Broodje smeren in een zacht zonnetje en genieten van dit natuurwonder. Later in de middag pakken we de boot die ons langs en daadwerkelijk naar de gletsjer brengt. Dat hiken hebben we nu onder de knie, dus tijd voor een trekking op het ijs. Crampons onder (loopt gek, maar helpt tegen al het mogelijke geglij) en de gletsjer op. Als een stel penguins klauteren we op en af totdat we omringd zijn door alleen maar ijs. Met de zon erop een magisch gezicht. Alles om ons heen is wit of blauw gekleurd doordat de zon schuin op het ijs schijnt. Echt mooi! We sluiten de hike af met een ´whiskey on the rocks´ in de sneeuw, als dat geen goede afsluiter is...

Thuis springen we allemaal even snel onder de douche voordat we de stad weer induiken, ditmaal voor een lokaal lekkernij. Een lamsstampotje met spinazi gnocchi. Klinkt vreemd, smaakte heerlijk! Deze dag vol inspanning na een nacht met weinig slaap zorgde wel voor de eerste dip in de suikerwaardes van Arjen. Net voordat het lamspotje op tafel werd gezet, kreeg zijn gezicht dezelfde kleur als de Perito Moreno en verscheen er een 3 op het scherm. Snel wat cola naar binnen en een handje met dextrose en na een half uur trok hij weer bij en konden er in een wat rustiger tempo na het eten weer wijntjes worden genuttigd!

Plannen voor de volgende dag werden gemaakt. Een bezoekje aan een estancia´ to shear some sheep´ of een paardrijtocht in de omgeving maar deze plannen hebben we omgegooid. Arjen bleek de volgende ochtend echt toe aan een dagje niets en dat hebben we heerlijk gedaan. Lekker uitgeslapen en samen met Chris wat rondgelopen in Calafate. Richard en zijn lief zijn een rondje gaan fietsen waarna Wendy richting Buenos Aires vloog. Ik heb nog even met paps gebeld die zich op dit moment een stukje dichterbij bevindt in Surinamibo en ´s avonds was iedereen weer bijgetankt en hebben we als vanouds heerlijk gegeten, gekletst en in een paar barren naast de wijnen uit Mendoza de Patagonische wijnen (wel minder goed dan uit Mendoza) geproefd, getest en gedronken.

De link met foto´s om jullie mee te laten genieten van El Calafate met zijn prachtige gletsjers is deze: http://picasaweb.google.com/ArjenMaliepaard/ElCalafate?authkey=Gv1sRgCIfarrKu6o6PaQ&feat=directlink

Dan; tijd om de kou te verlaten op naar Puerto Iguazu! We vertrekken bijtijds maar in Buenos Aires moeten we een paar uur wachten op de volgende vlucht naar het warme noorden. Eenmaal aan wisselen we onze dichte schoenen als snel in voor flipflops en staat onze heerlijke luxe lodge op ons te wachten. Een luxe huis alleen voor ons met een prachtige woonkamer, een romantisch liefdesnestje en een prive zwembad…De komende dagen voelen we ons als een koning en koningin in Frankrijk We eten even een hapje in het eveneens bizar luxe hotelrestaurant en trekken ons vervolgens terug om heerlijk van ons huis te genieten.

En al zijn de immense en prachtige watervallen nu heel dichtbij, de volgende dag doen wij niets anders dan genieten van ons huis, ons privezwembad, de zon, lekker eten (in het stadje met live music- erg leuk!-) en elkaar. De watervallen zijn voor morgen

Zaterdagochtend pakken we de lokale bus naar de Iguazu Falls (Cateratas). Na 40 minuten door Iguazu gehobbeldebobbeld te hebben in de bus komen we aan bij het park. Alles is mooi aangelegd en doet zelfs een beetje Amerikaans aan. Met een treintje (je kan ook lopen maar we vinden dat we genoeg gehiked hebben …) komen we aan bij het uitkijkpunt van de grootste waterval (hoogste) ´Devil´s Throat´. De naam alleen zegt al genoeg. Het water klettert werkelijke naar beneden, zo diep dat je niet eens meer ziet waar het neerkomt. Het lawaai is ongekend en wij zijn in 2 minuten zeiknat. Lang leve de waterproofcase van de camera! Zoals jullie zien prachtige verlopen, natte kiekjes van ons bij deze ruige, woeste watervallen.
De rest van de dag hebben we doorgebracht in het park. De ene mooi waterval na de andere. De Niagara Falls zijn er niets bij. En dan´the cherry on the pie´….een boottocht om de watervallen dichterbij te bekijken. Dichtbij is echt dichtbij...of liever gezegd IN de watervallen. Zo gaaf! Zeiknat en wild van enthousiasme komen we de boot af. Dit was te gek! We hebben filmpjes van IN de watervallen genomen, liefhebbers die graag mee willen gillen hebben deze nog tegoed! Als twee verzopen katten door het park terug naar de uitgang, de bus in en terug naar ons paleisje. Superdag gehad. Eenmaal thuis kreeg Arush last van knallende koppijn. We hebben nog even aan het zwembad gelegen. Het was bewolkt maar de temperatuur was heerlijk. Na een paar uurtjes is Arush haar bedje ingedoken. Klokje rond slapen doet wonderen. Dag erna was ze weer fit om de Braziliaanse grens over te steken en Argentinie (i.i.g. voor nu) te verlaten. Nog even lopen we naar het 3-landenpunt waar Paraguay, Argentinie en Brazilie samenkomen. We wisselen onze laatste Chileense en Argentijnse pesos om en hoppen in een taxi naar de grens. Adios Argentina! Bem-vindo Brasil!

Wil je meegenieten van de watervalpracht…Klik hier voor de foto van de ´caterates´van Puerto Iguazu: http://picasaweb.google.com/ArjenMaliepaard/PuertoIguazu?feat=directlink


Brazilie. Andere, meer tropische vegetatie, andere mensen, geen Spaans meer, geen lomo maar eveneens een heerlijk land. Eenmaal aan deze kant van de grens rijden we naar onze slaapplek in Foz de Iguasu, we missen onze lodge meteen…hahaha (geen grap). Klokje een uurtje vooruit (het is hier een uur later dan in Argentinie en Chili). Daarna dan toch maar naar de Braziliaanse kant van de watervallen gaan kijken. In Brazilie zeggen ze ´De Argentijnen hebben de watervallen, wij hebben de uitzichten´ en we kunnen ze geen ongelijk geven. Wederom prachtige vergezichten en dichterbij de watervallen kan je zonder een boot niet komen.

Zie hier de foto´s van de uitzichten op de watervallen waar de Brazilianen terecht trots op zijn: http://picasaweb.google.com/ArjenMaliepaard/FozDoIguasu?feat=directlink

En dan op naar Rio. Rio de Janeiro wat een stad! Drukte, muziek, warmte en prachtige stranden. Bergen, groen en Cristo Redentor die op grote hoogte op de stad neerkijkt. (Te) kleine zwembroekjes en bikini´s en goedgevormde mensen (Je zou je vriend of vriendin hier haast een zak over het hoofd willen trekken ) Heel veel eten, overal. Het liefst op straat, of heel sjiek, Pao de Azucar, Santa Teresa, modern en autenthiek. Duur, vriendelijk, warmbloedig en Portugees aka ze verstaan ook mijn Spaans niet…hahaha.@Lau en Wanny, volgende keer toch eerste een korte Portugese talencursus bij jullie volgen

De eerste dag in Rio. Met lichte bewolking komen we aan in deze bruisende stad en rijden we in taxi naar Ipanema, de wijk waar we een slaapplek geregeld hebben. We besluiten meteen in actie te komen en springen op een bus richting het Cristo Redentor beeld. We zitten al met al een dik half uur in een bus waarvan de busschauffeur denkt dat het een Ferrari is (zoals alle buschauffeurs hier eigenlijk…ze rijden als idioten, zo hard!). Onderaan Corcovado pakken we de Cog-train die ons naar boven brengt. We hebben mazzel, er hangen wat wolken maar we hebben zicht over de hele stad onder het heilige toezicht van het gigantische beeld wat werkelijk vanuit elk punt van de stad zichtbaar is.
We pakken de bus terug richting Ipanema en stappen iets eerder uit om over het strand naar huis te wandelen. Het is duidelijk een zondag want alle families in kleine en grote zwembroeken zijn vandaag op het strand te vinden. Ze pakken hun spullen om huiswaarts te keren. Heerlijk sfeertje en goed temperatuurtje zo op het strand rond de klok van 19u. ´s Avonds laten we alle lokale lekkernijen even voor wat ze zijn en trakteren onszelf op aanraden van een local op de lekkerste sushi ooit (de sashimi smelt werkelijk op je tong) met een goede Sake-Lychee cocktail…Een toppertje!

Vandaag onze tweede en meteen onze laatste dag in Rio. Met het metronetwerk door verschillende wijken gehopt. Centro (grote, modern maar ook barokachtige gebouwen), Saara (waar de de lokale kerstmarkt al begonnen is), via Cinelandia (met zijn theaters en musea) naar Santa Teresa waar we met het bonddi-treintje voor 60 centavos door de het oude stadsdeel zijn gereden. Eenmaal bovenop de berg begon het licht te sputteren en hebben we onszelf drooggehouden onder het genot van koffie en thee in een gallerie-café. Superschattig en kneuterig. Op ons gemakje naar de metro gelopen en naar huis.

Deze stad is geweldig en we hebben nog lang niet alles gezien. Er is nog genoeg over voor een andere keer…@Maud - misschien moeten we hier gaan carnavallen…hihi!
Toch, wij verlaten morgen bruisend Rio om nog een paar dagen te chillen op een van de mooiste eilanden hier: Ilha Grande. Vanuit het eiland hopen wij met boot en bus a.s. vrijdag rechtsstreeks met nog wat strandzand tussen onze tenen naar het Airport van Rio te gaan om terug te vliegen naar huis. Pffff, wat is de tijd omgevlogen…Wij gaan nog even heerlijk genieten van onze eilanddagen!

Hierbij ook de foto´s van onze tijd in Rio: http://picasaweb.google.com/ArjenMaliepaard/RioDeJaneiro?feat=directlink

Tchau (nu maar op zijn Portugees)

Met liefs van ons,
Ar & Arush

Verras Arush in Brazilië met een belletje via HalloBuitenland.nl